بررسی آیفون X (بخش دوم)

390  تعداد بازدید  |  چهارشنبه 8 آذر ماه 1396

بررسی آیفون X، گوشی هوشمندی که به مناسبت سالگرد ده سالگی آیفون عرضه شده و قرار است چشم‌اندازی از آینده‌ی گوشی‌های اپل را ترسیم کند.

بررسی آیفون X (بخش دوم)

اسپیکر

اپل استفاده از اسپیکرهای استریو در گوشی‌های هوشمند خود را برای نخستین‌ بار با آیفون ۷ / ۷ پلاس و با هدف بالا بردن «گستره‌ی دینامیکی صدا» آغاز کرد؛ این روند در آیفون ۸ / ۸ پلاس و در نهایت در آیفون ۱۰ نیز ادامه یافته است. اسپیکرهای استریوی آیفون در لبه‌ی پایین فریم گوشی و حاشیه‌ی بالای نمایشگر (یکپارچه‌شده با اسپیکر مکالمه) قرار دارند و اکنون بنا به ادعای اپل، صدای باس عمیق‌تر و غنی‌تری ارائه می‌دهند و حجم صدای خروجی آن‌ها نیز ۲۵ درصد افزایش یافته است.

در ارزیابی‌های ما، بلندی صدای اسپیکر آیفون بین ۷۱ تا ۷۲ دسی‌بل متغیر بود؛ بنابراین از این حیث می‌توان به‌وضوح به برتری هواوی میت ۱۰ با بلندی صدای ۷۳ تا ۸۳ دسی‌بل پی‌ برد. اما کیفیت صدای خروجی بسیار مطلوب بود؛ به‌طوری که در بالاترین حجم صدا نیز صدایی واضح، عاری از نویز و شفاف به‌ گوش می‌رسید. آیفون ۱۰ حین اتصال هدفون نیز عملکردی مثال‌زدنی و لذت‌بخش را از خود به نممایش می‌گذارد؛ اما بی‌شک نمی‌توان عملکرد آن را از این حیث با گوشی‌های مجهز به مبدل دیجیتال به آنالوگ مانند ال‌جی وی ۳۰ برابر دانست.

فیس آیدی

اپل با آیفون ۵ اس حسگر اثر انگشت را به دنیای گوشی‌های هوشمند معرفی کرد و این فناوری از سال ۲۰۱۳ با تمام نسخه‌های آیفون، همراه بوده است. با معرفی نسخه‌ی ابتدایی آیفون در سال ۲۰۰۷، موجی بزرگ در بازار گوشی‌های هوشمند به راه افتاد و هر سال شاهد اضافه‌شدن فناوری‌های جدیدی به آیفون بودیم تا اینکه روزشمار تاریخ خبر از فرارسیدن سال ۲۰۱۷ داد. تکرار طراحی آیفون ۶ برای سه سال متوالی هرچند فروش خوبی را برای اپل به ارمغان آورد؛ اما انتقادها از نبود خلاقیت را به بالاترین حد خود رساند. تلاش برای معرفی فناوری‌های جدید نشان از تلاش اپل برای عرضه‌ی آیفونی متفاوت داشت. در ماه‌های اولیه بسیاری از شایعات حکایت از تلاش‌های اپل برای استفاده از حسگر اثر انگشت یکپارچه با نمایشگر داشت؛ اما محدودیت‌های فنی، اپل را بر آن داشت تا فناوری جدیدی را مورد توجه قرار دهد. فیس‌آی‌دی نام فناوری جدید هویت‌سنجی آیفون است که با حذف حسگر اثر انگشت، باید علاوه‌بر به دوش کشیدن بار نوآوری، وظیفه‌ی تامین امنیت را نیز به عهده بگیرد.

 

اپل در زمان رونمایی آیفون ۱۰، حسگر اثر انگشت را یک فناوری کهنه خواند و در عوض استفاده از فیس‌آی‌دی را با همان ادبیات حماسی همیشگی به کاربران توصیه کرد. هرچند فیس‌آی‌دی در بنیان شبیه به سیستم‌های تشخیص چهره‌‌ی مورد استفاده در گوشی‌های اندرویدی است؛ اما در جزئیات و عملکرد، تفاوت‌هایی را با نمونه‌های اندرویدی دارد. در واقع اپل سعی کرده است تا فناوری موجود را به پختگی برساند. طبق اعلام اپل، احتمال اینکه فردی به‌صورت تصادفی بتواند آیفون 10 را از طریق فیس‌آی‌دی آنلاک کند، یک در میلیون است؛ اما در مورد تاچ‌آی‌دی، این احتمال به یک در ۵۰٬۰۰۰ کاهش می‌یابد. اپل با ارائه‌ی چنین آماری سعی دارد تا میزان صحت عملکرد و قدرت امنیتی بالای فیس‌آی‌دی را نشان دهد. فیس‌آی‌دی با بهره‌گیری از دوربین موسوم به TrueDepth، استفاده از حالت چهره‌ی کاربر را جایگزین هویت‌سنجی از طریق اثر انگشت می‌کند. همانند تاچ‌آی‌دی، فیس‌آی‌دی نیز می‌تواند نیاز به هویت‌سنجی در خرید از آیتونز، آی‌بوک استور و استفاده از اپل‌پی را تامین کند. ابتدا بهتر است نگاهی به کارکرد فناوری فیس‌آی‌دی داشته باشیم.

خداحافظ تاچ آی‌دی

فیس‌آی‌دی را باید ترکیبی از فناوری‌های نرم‌افزاری و سخت‌افزاری خواند. ماژول‌های سیستم فیس‌آی‌دی شامل یک سنسور دوربین ۷ مگاپبکسلی، یک سنسور مادون قرمز، یک سنسور تشخیص فاصله، سنسور شناسایی شدت نور محیط و ماژولی با عنوان Flood Illuminator است که اپل جزئیات عملکرد این ماژول را در اختیار عموم قرار نداده است؛ اما همین ماژول، امکان تشخیص چهره در محیط‌های تاریک را نیز با استفاده از فیس‌آی‌دی فراهم می‌کند. فیس‌آی‌دی تقریبا ساختاری شبیه به سیستم تشخیص چهره‌ی کینکت مایکروسافت دارد و این موضوع چندان شگفت‌آور نیست، چراکه بنیان فناوری فیس‌آی‌دی مبتنی بر تکنولوژی شرکت پرایم‌سنس است که توسط اپل در سال ۲۰۱۳ تصاحب شد.

فیس‌آی‌دی به کمک پرتو مادون قرمز، بیش از ۳۰٬۰۰۰ نقطه روی چهره‌ی کاربر ثبت می‌کند که برای استخراج نقشه‌ی چهره‌ی وی به‌کار می‌رود. اطلاعات دریافت‌شده از سنسور مادون قرمز در بخشی از تراشه‌ی A11 بایونیک موسوم به Secure Enclave ذخیره می‌شود که مجهز به الگوریتم‌های پردازش عصبی است. در این بخش از تراشه اطلاعات دریافت‌شده از سنسور مادون قرمز با اطلاعات ثبت‌شده از عمق چهره‌ی سوژه ترکیب شده و در واقع الگوی شناسایی کاربر پس از استخراج ذخیره می‌شود. فیس‌آی‌دی قادر است تا تغییرات جزئی اعمال شده روی چهره‌ی کاربر را به‌راحتی شناسایی کند؛ اما در صورتی که دامنه‌ی تغییرات روی چهره‌ی کاربر بسیار زیاد باشد، فیس‌آی‌دی از طریق پرسش رمز عبور اقدام به شناسایی کاربر می‌کند.

ما برای ارزیابی عملکرد و دقت فیس‌آی‌دی، سناریو‌های مختلفی را پیاده کردیم. چنانچه مطابق آنچه اپل برای کارکرد صحیح فیس‌‌آی‌دی پیشنهاد داده است، گوشی در فاصله‌ی ۲۵ تا ۵۰ سانتی‌متری چهره‌ی شخص قرار گیرد، تقریبا در تمام شرایط محیطی ممکن، از تاریکی مطلق گرفته تا تابش نور شدید محیطی، سیستم هویت‌سنجی جدید اپل، عملکرد خوبی را از خود به‌جای می‌گذارد. ما در زومیت عملکرد فیس‌آی‌دی را با عینک‌‌های طبی و آفتابی مختلف، با ریش و بدون ریش ارزیابی کردیم و در تمامی این حالات، فیس‌آی‌دی عملکرد نسبتا مطمئنی نشان داد. ما در شرایطی، فیس‌آی‌دی را غیرقابل اتکا یافتیم که کاربر در حالت افقی و از زوایای نامناسب، نسبت به آنلاک کردن گوشی اقدام می‌کند یا با شکلک‌های متفاوت، چهره‌ی خود را تغییر می‌دهد. 

رعایت فاصله برای اطمینان از صحت عملکرد فیس‌آی‌دی الزامی است، چراکه این سیستم در فاصله‌ی نزدیک همانند زمانی که دراز کشیده باشید و گوشی در فاصله‌ی نزدیکی باشد یا زمانی که گوشی در فاصله‌ی دوری باشد، به خوبی کار نمی‌کند. در طول مدت‌ بررسی، در برخی سناریوها به‌خصوص زمانی که گوشی روی میز قرار داشت، حین تلاش برای چک‌کردن اعلان‌های دریافتی، خلاء تاچ‌آی‌دی و راحتی کار با آن را حس کردیم؛ چرا که اکنون باید برای انجام این کار، ابتدا گوشی را از روی میز بردارید و سپس آن را در فاصله‌ای مناسب از چهره‌ی خود بگیرید.

اپل در وب‌سایت خود به روشنی اعلام کرده که عملکرد فیس‌آی‌دی در برابر دوقلوها و خویشاوندان زیر ۱۳ سال ممکن است با مشکل روبه‌رو شود و این سیستم به اشتباه دو کاربر را از هم تشخیص ندهد. البته باید به بررسی‌های انجام‌شده توسط وب‌سایت‌هایی نظیر فوربز و مشبل اشاره کرد که در آن حتی دوقلوهایی با بیش از ۱۳ سال سن نیز قادر به دور زدن فیس‌آی‌دی هستند.

یکی از جذاب‌ترین ویژگی‌های فیس‌آی‌دی، قابلیت Attention Aware است که به موجب آن، سیستم هویت‌سنجی تنها زمانی به شما اجازه‌ی آنلاک کردن گوشی را می‌دهد که قادر به شناسایی چشمانتان باشد. به لطف قابلیت یادشده، جزئیات مربوط به اعلان‌ها تنها هنگامی در صفحه‌ی لاک نمایان می‌شود که شخص شما آیفون ۱۰ را به‌دست بگیرید و اشخاص دیگر قادر به مشاهده‌ی جزئیات آن‌ها نخواهند بود. در این وضعیت شخص ثالث نمی‌تواند در حالتی که شما توجهی به گوشی ندارید یا برای مثال در خواب هستید، با استفاده از فیس‌آی‌دی و قراردادن گوشی در مقابل چهره‌ی شما، آیفون ۱۰ را آنلاک کند؛ البته اپل امکان غیرفعال‌سازی Attention Aware را فراهم کرده است. 

نرم‌افزار و رابط کاربری

پیش از این در بررسی آیفون ۸ و ۸ پلاس به معرفی قابلیت‌های نسخه‌ی یازدهم سیستم‌عامل iOS پرداختیم؛ از این رو از پرداختن به آن‌ها در بررسی کنونی پرهیز کردیم. یکی از نگرانی‌‌هایی که پیش از معرفی آیفون ۱۰ داشتیم و تا قبل از زمان تجربه‌‌ی آن نیز تا حدودی ذهن ما را به خود مشغول کرده بود، حذف کلید هوم و سیستم جدید ناوبری در آن بود. اپل برای دستیابی به طراحی بدون حاشیه، کلید هوم و همراه همیشگی آیفون‌ها را کنار گذاشته و برخی از مسئولیت‌های آن را به کلیدی به نام Side Button و برخی دیگر را به ژست‌های لمسی سپرده است.

شاید در ابتدای استفاده از ژست‌های جدید با خود بگویید، اپل در حذف کلید هوم اشتباه کرده؛ اما حقیقت این است که پس از مدتی، نه‌تنها به سازوکار جدید عادت خواهید کرد؛ بلکه کار با آن برای شما لذت‌بخش نیز خواهد شد. سوایپ سریع از انتهای نمایشگر به سمت بالا (بدون نگه داشتن انگشت پس از سوایپ) نقش کلید هوم برای خروج از اپلیکیشن و بازگشت به صفحه‌ی هوم را ایفا می‌کند. سوایپ به سمت سمت راست یا چپ حول نشانگر هوم برای حرکت در بین اپ‌های در حال اجرا، استفاده می‌شود. حال نوبت به مالتی‌تسکینگ می‌رسد، برای نمایش اپلیکیشن‌‌های اجرا شده کافی است از نشانگر هوم در پایین صفحه به سمت بالا سوایپ کنید و انگشت خود را کمی قبل از برداشتن آن روی نمایشگر نگه دارید؛ برای بستن اپلیکیشن‌ها باید ابتدا کارت یکی از اپلیکیشن‌ها را در این حالت لمس کنید و انگشت خود را روی آن نگه دارید، با این کار بالای تمام کارت‌ها علامتی برای بستن آن‌ها ظاهر خواهد شد. البته با گرفتن یک اپ و سوایپ به سمت بالا نیز قادر به بستن آن خواهید بود.

با وجود این که آیفون ۱۰ گوشی خوش دست‌تری نسبت به آیفون ۸ پلاس است؛ اما هنوز هم دسترسی به برخی قابلیت‌های iOS و اپلیکیشن‌ها با یک دست به دلیل ابعاد آن به خصوص برای دستان کوچک ساده نیست. خوشبختانه ژست‌های لمسی ناوبری به خوبی با یک‌دست قابل اجرا هستند و از این نظر مشکلی مشاهده نشد. قابلیتی به نام «Reachability» برای ساده‌‌تر شدن استفاده از یک اپلیکیشن، آن را به بخش پایین نمایشگر منتقل می‌کند‌؛ پس از فعال‌سازی این قابلیت در تنظیمات Accessibility با سوایپ به سمت پایین از نیمه‌ی پایین داک می‌توان از آن استفاده کرد. تمامی ژست‌های یادشده و حرکت بین اپلیکیشن‌ها به نرمی و بدون مشکل انجام می‌شوند.

کنترل سنتر نسخه‌ی جدید iOS باز طراحی شده است و از قابلیت لمس سه‌بعدی نیز پشتیبانی می‌کند. اضافه‌شدن کنترل سنتر جدید به iOS را به دلیل قابلیت‌ها و امکان شخصی‌سازی بیشتر، یک قدم مثبت و خوب از سوی اپل می‌دانیم. به لطف قابلیت شخصی‌سازی در کنترل سنتر جدید، می‌توان به گزینه‌های مختلفی مانند ضبط صفحه‌ی نمایش، هوم کیت، نایت‌شیفت، دوربین، حالت رانندگی، زنگ هشدار، اپل تی‌وی، ضبط صدا، زمان‌سنج و موارد دیگر به‌طور مستقیم دست پیدا کرد. برای دسترسی به کنترل سنتر کافی است از سمت راست بخش دوربین‌ سلفی و حسگرها در بالای نمایشگر به سمت پایین سوایپ کنید. سوایپ از پایین بخش دوربین و تجهیزات فیس‌‌‌‌آیدی و سمت چپ آن نیز نوتیفیکیشن سنتر را نمایش می‌دهد؛ در حالت عمودی مشکل چندانی به خاطر وجود بریدگی بالا صفحه و مشخص بودن منطقه‌ی سوایپ مشکل خاصی وجود ندارد؛ اما داستان در استفاده‌ از گوشی در حالت افقی کمی متفاوت است؛ در این حالت مرز خاصی برای جدا کردن منطقه‌ی سوایپ کنترل سنتر و نوتیفکیشن سنتر وجود ندارد.

همان‌طور که گفته شد، بخشی از وظایف کلید هوم به کلیدی با نام Side Button در سمت راست دستگاه سپرده شده است. با یک‌بار فشردن این کلید، نمایشگر روشن شده و گوشی، آماده‌ی استفاده می‌‌شود؛ خاموش کردن و قفل کردن گوشی نیز با یک بار فشردن این کلید انجام می‌شود. فشردن و نگه‌داشتن Side Button سیری را اجرا خواهد کرد و دوبار فشردن آن نیز اپل پی را فعال می‌کند. برای سه‌بار فشردن این کلید نیز می‌توان وظیفه‌ی دلخواه خود را درنظر بگیرید. برای خاموش کردن گوشی نیز کافی است Side Button را فشار دهید و نگه دارید و پس از آن یکی از کلیدهای تغییر حجم صدا را فشار دهید؛ برای این کار می‌توان هر سه کلید را با هم فشار داده و نگه داشت تا اسلایدر خاموش کردن دستگاه ظاهر شود. برای راه‌اندازی دوباره‌ی دستگاه نیز ابتدا کلید افزایش حجم صدا و سپس کاهش صدا فشار داده و پس از آن Side Button را فشار داده و تا زمانی که نمایشگر سیاه و لوگوی اپل ظاهر شود، آن را نگه می‌داریم.

در پایان باید گفت استفاده از iOS در آیفون ۱۰ به‌جز بخش ژست‌ها و نسبت تصویر جدید نمایشگر، تفاوتی با تجربه‌ی آن روی دیگر گوشی‌های اپل ندارد. همه چیز در سیستم جدید بسیار روان و زیبا انجام می‌شود؛ با این حال نوار سیاه بالا و پایین اپلیکیشن‌ها و ناسازگاری بسیاری از آن‌ها با نسبت تصویر تا زمان مرتفع شدن آن‌ها، یک نقص به شمار می‌رود.

انیموجی

اپل داده‌های عمق، ره‌گیری حرکت و مش‌های ابتدایی چهره‌ی کاربر را از طریق فریم‌ورک واقعیت افزوده‌ی خود موسوم به ARKit‌ در اختیار توسعه‌دهندگان قرار می‌دهد. اگرچه این فریم‌ورک طبق ادعای اپل به داده‌های مربوط به فیس‌آی‌دی یا پردازش‌های مربوط به آن دسترسی ندارد؛ اما زمینه‌ساز ظهور افکت‌های جذاب و سرگرم‌کننده‌ای نظیر انیموجی می‌شود.

انیموجی به‌صورت پیش‌فرض در قالب اپلیکیشن پیام‌رسان iMessage‌ آیفون ۱۰ گنجانده شده است و با بهره‌گیری از دوربین TrueDepth‌ این گوشی، مواردی مانند حرکت سر کاربر، وضعیت چهره و صدای وی را ره‌گیری کرده و روی اموجی‌های پویای موجود پیاده‌ می‌کند. تعداد این اموجی‌ها در حال حاضر به ۱۲ نمونه می‌رسد؛ اما احتمالا در آینده تعداد و تنوع آن‌ها افزایش خواهد یافت.

طبق اعلام اپل، انیموجی می‌تواند ۵۰ وضعیت مختلف چهره را با سرعتی قابل قبول تشخیص دهد. با استفاده از انیموجی می‌توان ویدیوهایی ۱۰ ثانیه‌ای را ایجاد کرد. خوشبختانه اپل امکان ذخیره‌ی اموجی‌های ارسال‌شده را با فرمت mov در اختیار کاربران قرار داده است؛ بنابراین می‌توان این ویدیوها را در شبکه‌های اجتماعی و با کاربرانی به اشتراک گذاشت که از آیفون ۱۰ استفاده نمی‌کنند.

ارزیابی‌های زومیت نشان از آن دارد که انیموجی در اکثر اوقات به‌خوبی وضعیت چهره‌ی کاربر را تشخیص می‌دهد؛ اما در حال حاضر تشخیص مواردی نظیر چشمک‌زدن کاربر امکان‌پذیر نیست و علاوه‌بر این، برخی از حرکات لب‌ها نیز به‌خوبی شبیه‌سازی نمی‌شوند. حین استفاده‌ی مداوم از انیموجی، بدنه‌ی گوشی به‌میزان قابل توجهی گرم می‌شود و مصرف باتری نیز به‌شدت افزایش می‌یابد.

دوربین

اپل همواره تمرکز زیادی در توسعه‌ی دوربین محصولات خود به ویژه آیفون داشته است. این موضوع باعث شده تا کاربرانی که به دنبال دوربینی توانمند هستند، با خیالی راحت و بدون دغدغه گوشی هوشمند اپل را همواره جزو گزینه‌های اصلی خرید به شمار آورند. آیفون ۱۰ نه تنها از این قاعده مستثنی نیست، بلکه ماهیت پرچم‌دار آن، باعث اضافه‌شدن قابلیت‌های منحصر‌به‌فردی در بخش دوربین این گوشی، بین سبد محصولات اپل شده است. به‌طور خلاصه می‌توان عملکرد دوربین آیفون ۱۰ را بسیار نزدیک به آیفون ۸ پلاس دانست. استفاده از سخت‌افزار و الگوریتم پردازش مشابه باعث شده است تا نتوان با قاطعیت از برتری زیاد دوربین آیفون ۱۰ سخن گفت؛ اما پرچم‌دار سال ۲۰۱۷ اپل، حربه‌های خاصی در آستین دارد که در ادامه به تشریح آن‌ها می‌پردازیم.

آیفون ۱۰ از چیدمان آشنای دوربین دوگانه بهره می‌برد که در حال حاضر به یک استاندارد در گوشی‌های پرچم‌دار تبدیل شده است. سازوکار این دوربین نیز مشابه آیفون ۷ پلاس و ۸ پلاس است؛ دو سنسور ۱۲ مگاپیکسلی با لنز‌های استاندارد و تله وظیفه‌ی دریافت و ثبت اطلاعات را بر عهده دارند؛ اما از بهبود‌های اصلی آیفون ۱۰ نسبت به ۸ پلاس در این بخش، تجهیز هر دو لنز به لرزش‌گیر اپتیکال است؛ لنز تله نیز اکنون دیافراگم f/2.4 (در مقایسه با f/2.8 آیفون ۸ پلاس) را دارد که امکان ثبت تصاویر پرتره با نویز کمتر را در دسترس کاربران قرار می‌دهد. پیش از این، عدم تجهیز به لرزش‌گیر اپتیکال منجر به افزایش ایزو و سرعت شاتر می‌شد تا از ثبت لرزش‌ها جلوگیری شود. گستره‌ی دینامیکی سنسور ۱۲ مگاپیکسلی این گوشی نیز از بهترین نمونه‌های موجود در دوربین دنیای موبایل است.

استفاده از لنز تله در کنار نمونه‌ی استاندارد باعث شده است تا آیفون ۱۰ نیز همانند نسل پیشین خود قادر به ثبت تصاویر پرتره و ایجاد جلوه‌ی مصنوعی بوکه باشد. در این حالت دوربین با درک سوژه و فضای پشت آن، اقدام به مات کردن پس‌زمینه با توجه به فاصله‌ی آن‌ها از سوژه می‌کند تا نتایج نهایی به دوربین‌های حرفه‌ای نزدیک باشد. اپل و سامسونگ در این زمینه و با سخت‌افزاری مشابه، مدعی نتایج نهایی بهتری نسبت به دوربین‌ محصولات هواوی، گوگل و ال‌جی هستند که تنها به واسطه‌ی الگوریتم‌های پردازشی خود به درک سوژه و ایجاد جلوه‌ی بوکه می‌پردازند؛ با این حال در آزمایش‌های زومیت، تفاوت چندانی در نتایج خروجی آیفون ۱۰ با سایر پرچم‌داران مانند میت ۱۰ پرو در بخش تشخیص مرز سوژه و پس‌زمینه و ایجاد بوکه‌ی طبیعی مشاهده نشد. پرچم‌دار اپل همچنان در برخی شرایط خاص قادر به تمایز دقیق سوژه نیست و شاهد مات شدن بخش‌هایی از لباس و موی سوژه در تصاویر پرتره هستیم. با این حال نتایج نهایی دوربین آیفون ۱۰ در عکاسی پرتره را می‌توان جزو بهترین‌ نمونه‌های موجود دانست و البته کادر بسته‌تر لنز تله‌ی این گوشی نیز مانند نوت ۸، نتایج نهایی را به ژانر عکاسی پرتره و شرایط استفاده از دوربین حرفه‌ای و لنز‌های مخصوص این امر، شبیه‌تر می‌کند.

یکی دیگر از نقاط برتری آیفون نسبت به رقبای اصلی آن در دنیای گوشی‌های هوشمند، نرم‌افزار قدرتمند دوربین و امکانات متعدد آن است. در حالی که این بخش از آیفون ۱۰ از قابلیت‌هایی مانند امکان عکاسی همزمان دوربین جلو و عقب در ال‌جی وی ۳۰، افزودن اشیای واقعیت افزوده به قاب در نوت ۸ و تشخیص ماهیت سوژه در میت ۱۰ را ندارد، اما امکان شبیه‌سازی شرایط نوری استودیو را فراهم می‌کند که گزینه‌ی جذابی است. در صورتی که با رفتار و عملکرد این بخش از دوربین آیفون ۱۰ به‌خوبی آشنا شوید، قادر به ثبت تصاویر بسیار جذابی خواهید بود که در حال حاضر در دنیای موبایل منحصربه‌فرد است؛ البته با وجود عدم تشخیص مناسب مرز سوژه در شرایط نوری خاص و صدمه خوردن تصویر خروجی، عملکرد این بخش از قابلیت ثبت تصاویر پرتره آیفون ۱۰ کاربردی و بسیار جذاب است. به لطف iOS 11، اکنون امکان ثبت تصاویر زنده در حالت‌های مختلف Loop و Bounce نیز در دسترس است.

به جز تصاویر پرتره در شرایط نوری تاریک، دوربین آیفون ۱۰ در نتایج خروجی تفاوتی با ۸ پلاس ندارد. تصاویر ثبت شده شفاف، به همراه سطح مناسبی از جزئیات، ثبت دقیق رنگ‌ها و کنتراست عالی هستند و آیفون همچنان خود را یکی از قابل‌ترین گزینه‌های موجود برای عکاسی معرفی می‌کند. با این حال دوربین آیفون ۱۰ بی‌نقص نیست. ظاهرا هنوز الگوریتم پردازشی تصویر قابلیت تنظیم صحیح تراز سفیدی را ندارد و شاهد رنگ‌های گرم‌ تصاویر ثبت‌شده به خصوص در انواع پرتره هستیم. سرعت فوکوس دوربین نیز با این که فوق‌العاده است و تاخیر در تشخیص و فوکوس روی سوژه تنها در شرایط خاصی حس می‌شود، هنوز بهترین نمونه‌ی موجود نیست به اعتقاد ما فناوری Dual Pixel همچنان عملکرد مطمئن و سریع‌تری دارد.

در بخش فیلمبرداری نسل جدید گوشی‌های هوشمند اپل را می‌توان از بهترین گزینه‌های موجود دانست. فیلمبرداری 4K با نرخ ۶۰ فریم بر ثانیه در کنار امکان ضبط کلیپ‌های صحنه آهسته با رزولوشن 1080P‌ و نرخ ۲۴۰ فریم‌برثانیه باعث شده است آیفون ۱۰ در این زمینه و در کنار برادران خود، بی‌همتا باشد. لرزش‌گیر اپتیکال لنز تله باعث شده تا امکان ضبط کلیپ‌های 1080p با نرخ ۶۰ فریم‌برثانیه و زوم ۶ برابری در دسترس باشد که قابلیت بسیار جذابی است. به لطف الگوریتم پردازشی مناسب، ویدیو‌های آیفون ۱۰ در عین بیت‌ریت پایین‌تر در مقایسه با دوربین‌های حرفه‌ای، از جزئیات و کنتراست مناسبی برخوردار هستند و قطعا این گوشی می‌تواند گزینه‌ی اصلی فیلمبرداری در دنیای دوربین‌ گوشی‌های هوشمند باشد.

 

بازده و عملکرد

اپل در سال‌های گذشته نشان داده است که تمایلی به منتشر کردن جزئیات مربوط به مشخصات سخت‌افزاری محصولات خود، به‌ویژه آیفون ندارد و صرفا ترجیح می‌دهد تا به اشاره به بهبود‌های صورت‌گرفته نسبت به نسل‌های گذشته بسنده کند؛ اما نتایج کالبد‌شکافی وب‌سایت IFIXIT از گوشی آیفون X نشان از آن دارند که فبلت جدید اپل در کنار تراشه‌ی قدرتمند A11 Bionic از سه گیگابایت حافظه‌ی رم از نوع LPDDR4x ساخت شرکت کره‌ای SK Hynix، مودم ال‌تی‌ایی X16‌ کوالکام و حافظه‌ی ۶۴ یا ۲۵۶ گیگابایتی NAND ساخت توشیبا بهره می‌برد؛ البته مدلی که در اختیار ما قرار دارد به حافظه‌ی ۶۴ گیگابایتی مجهز است.

تراشه‌ی A11 Bionic توسط شرکت تایوانی TSMC و با لیتوگرافی ۱۰ نانومتری FinFET تولید شده است. تراشه‌ی موبایل جدید اپل، ۴.۳ میلیارد ترانزیستور را در فضایی به مساحت ۸۹.۲۳ میلی‌متر مربع در بر می‌گیرد؛ بنابراین ۳۰ درصد کوچک‌تر از تراشه‌ی A10 Fusion است. تراشه‌ی A11 Bionic بر مبنای متد پکیجینگ PoP با حافظه‌ی رم ۳ گیگابایتی LPDDR4x در آیفون X یکپارچه شد است؛ بنابراین نسبت به تراشه‌های مرسوم، فضای کمتری اشغال می‌کند و از لحاظ فیزیکی با کوتاه‌ شدن فواصل، انتشار سیگنال‌ها سریع‌تر صورت می‌پذیرد.

سیستم‌-روی-یک-چیپ A11 Bionic از شش هسته‌ی پردازشی ۶۴ بیتی با ریزمعماری ARMv8-A بهره می‌برد که توسط اپل طراحی شده‌اند. این هسته‌ها به دو دسته‌، شامل دو هسته‌ی قدرتمند با نام Monsoon و چهار هسته‌ی کم‌مصرف با نام Mistral تقسیم می‌شوند. طبق ادعای اپل، هسته‌های کم‌مصرف و قدرتمند به‌ ترتیب ۷۰ و ۲۵ درصد سریع‌تر از نمونه‌های به‌کاررفته در تراشه‌ی A10 Fusion هستند.

تراشه‌ی موبایل جدید اپل، در مجموع از ۶۴ کیلوبایت حافظه‌ی نهان سطح یک و ۸ مگابایت حافظه‌ی نهان سطح دو بهره می‌برد. وظیفه‌ی جمع‌آوری و پردازش داده‌های مربوط حسگرهایی مانند شتاب‌سنج‌، ژیروسکوپ و قطب‌نما جهت کاسته‌ شدن از بار پردازشی CPU بر عهده‌ی نسل جدید کمک‌پردازنده‌ی حرکتی اپل موسوم به M11 است که در بطن تراشه‌ی A11 قرار دارد و با سایر اجزای این تراشه یکپارچه شده است. طبق ادعای اپل، تراشه‌ی A11 Bionic با جهت‌دهی تسک‌های مختلف بین هسته‌های قدرتمند و کم‌مصرف پردازنده‌ی مرکزی، توان پردازشی فوق‌العاده‌ی خود را به‌صورت هوشمندانه‌ای مدیریت می‌کند؛ بدین ترتیب پردازش‌هایی مانند ارسال پیام و وب‌گردی، سریع‌تر از گذشته و با مصرف انرژی کمتری انجام می‌شوند و به‌ لطف کنترلر عملکرد نسل دومی A11، می‌توان از توان پردازشی هر ۶ هسته به‌صورت هم‌زمان بهره برد.

باتری

کالبدشکافی وب‌سایت IFIXIT حکایت از آن دارد که اپل در طراحی آیفون ۱۰ از دو باتری استفاده کرده است که به فُرم L در داخل گوشی قرار گرفته‌اند. البته ظاهرا این استراتژی در راستای بهره‌گیری بهینه‌تر از فضای داخل گوشی بوده و با هدف افزایش ظرفیت باتری گوشی انجام نشده است. باتری آیفون ۱۰ در قالب دو پک ۴.۹۳ و ۵.۵۲ وات‌ساعتی در مجموع ظرفیتی معادل ۲۷۱۶ میلی‌آمپرساعت در ولتاژ ۳.۸۱ ولت را ارائه می‌دهد؛ بنابراین ظرفیت باتری پرچم‌دار خاص اپل به میزان کمی (۲۵ میلی‌آمپرساعت) از آیفون ۸ پلاس بیشتر است؛ اما نزدیک به ۶۰۰ میلی‌آمپرساعت، ظرفیت باتری کمتری را نسبت به گلکسی نوت ۸ ارائه می‌دهد.

اپل مدعی است که به‌ لطف بهینه‌سازی‌های صورت‌گرفته روی تراشه‌ی A11 Bionic، شارژدهی آیفون ۱۰، شارژدهی این گوشی حدود دو ساعت بیشتر از آیفون ۷ خواهد بود. این شرکت شارژدهی ۱۲ و ۱۳ ساعتی را به‌ترتیب برای وب‌گردی و پخش فیلم با آیفون ۱۰ پیش‌بینی می‌کند؛ اما شارژدهی پرچم‌دار جدید این شرکت در واقعیت چگونه است؟ برای یافتن پاسخ این سؤال، آزمون‌های متداول زومیت را روی این گوشی انجام دادیم.

جمع‌بندی

بی‌شک آیفون ۱۰ متفاوت‌ترین آیفونی است که در چند سال اخیر راهی بازار شده، آیفون جدید به‌واسطه‌ی ترکیب‌شدن ترند نمایشگر بدون حاشیه در دنیای گوشی‌های هوشمند با چاشنی طراحی اپل، چهره‌ای متفاوت گرفته است و دیگر خبری از حاشیه‌های قطور بالا و پایین نمایشگر نیست. همچنین باید به نمایشگر اولد، حذف حسگر اثر انگشت و جایگزینی روش هویت‌سنجی آیفون با فناوری فیس آی‌دی نیز اشاره کرد. برآوردهای اولیه نشان از آن دارد که کاربران آیفون ۱۰ را به آیفون ۸ ترجیح‌داده‌اند و فروش اولیه‌‌ی آیفون ۱۰ فراتر از آیفون ۸ است. شاید یکی از اصلی‌ترین دلایل برای استقبال از آیفون ۱۰ را بتوان در عطشی جستجو کرد که طی سه سال اخیر با تکرار یک طراحی در گوشی‌های آیفون در میان کاربران ایجاد شده است. اپل از سال ۲۰۱۴ و رونمایی از آیفون ۶، طراحی این گوشی را در سه سال آینده نیز همراه با بهبودهایی جزئی، مورد استفاده قرار داد.

منبع: زومیت